Την βία με την οποία κακοποιούν θεσμούς και πρόσωπα ούτε οι πολίτες, ούτε εμείς θα τους την χαρίσουμε. Άρθρο «Τα Νέα»

image

Την βία με την οποία κακοποιούν θεσμούς και πρόσωπα ούτε οι πολίτες, ούτε εμείς θα τους την χαρίσουμε. Άρθρο «Τα Νέα»

Η αξιοθρήνητη απόφαση να ανοιχτούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και του πρώην υπουργού Μιχάλη Χρυσοχοΐδη παραβιάζει και προσβάλλει κάθε μέτρο ηθικής και πολιτικής αντίληψης. Κυρίως όμως αποκαλύπτει τον τρόμο και τον πανικό που αισθάνεται ο ΣΥΡΙΖΑ ενώπιος ενωπίω με την καταστροφή στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.
Είχα από καιρό επισημάνει, και με τη νέα αυτή απέλπιδα προσπάθειά τους επιβεβαιώνομαι, για το τελικό διακύβευμα των εκλογών. Το ότι δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταποντιστεί και το πραγματικό πεδίο της μάχης ανοίγεται μεταξύ των ποσοστών του δεύτερου και του τρίτου κόμματος.
Τώρα λοιπόν που όχι μόνο αποχαιρετούν την εξουσία με τον πλέον ευτελή τρόπο, αλλά έχουν και την επίγνωση ότι τα ποσοστά του Κινήματος Αλλαγής είναι ο μεγάλος τους αντίπαλος, στρέφονται εναντίον εκείνου που τους πονά περισσότερο. Επιλέγουν όμως πολύ φτηνή και μικροπολιτική μεθοδολογία!
Γιατί είναι ντροπή, είναι ευτελισμός και συγχρόνως αυτοεξευτελισμός να βάζουν στο στόχαστρο τον Κώστα Σημίτη, έναν πρωθυπουργό ο οποίος συνέδεσε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον ηγέτη το όνομά του με την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας αλλά και την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, και τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, έναν υπουργό ο οποίος και αυτός συνδέθηκε με τις πιο μεγάλες επιτυχίες του κράτους στον τομέα της δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Ετσι κι αλλιώς οι υποθέσεις με τις οποίες επιχειρούν να τους συνδέσουν έχουν καταρρεύσει δικαστικά στις χώρες προέλευσής τους.
Είναι παραπάνω από αναμενόμενο και δεν εκπλήσσει κανέναν, γιατί η κυβερνητική πλειοψηφία έχει δώσει αρκετά τέτοια δείγματα γραφής, ότι στη φάση της αποδρομής και της αποσύνθεσης που διανύει και λίγο πριν από τον πάταγο με τον οποίο θα τελειώσει, θα εκτοξεύσει όση συκοφαντία μπορεί να μαζέψει από τον πολιτικό βόρβορο, με τον οποίο άλλωστε εξαρχής της θητείας της διατηρεί εκλεκτικές συγγένειες. Είναι όμως εξίσου βέβαιο ότι αυτός ο αξιοθρήνητος πολιτικός θίασος, που βλέπει την αυλαία του τέλους να κατεβαίνει, θα έχει την κατάληξη που ταιριάζει σε εκείνους που έχουν κάνει σημαία τους τον λαϊκισμό, τη δημαγωγία και τη συκοφαντία. Τη βία με την οποία κακοποιούν θεσμούς και πρόσωπα ούτε οι πολίτες, ούτε εμείς θα τους τη χαρίσουμε.