Δευτερολογία Α.Λοβέρδου στην Επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος #ΠτΔ

Δευτερολογία Α.Λοβέρδου στην Επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος #ΠτΔ

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Ξεκινώ απευθυνόμενος κυρίως στους Γενικούς και Ειδικούς Εισηγητές, γιατί θέλω να συγκεντρώσω σε δυο-τρεις σειρές τις προτάσεις που κάνουμε. Προτείνουμε να αναθεωρηθεί το άρθρο 32 παράγραφος 4, σε συνδυασμό με το 41 παράγραφος 5. Μ’ αυτά τα δυο άρθρα προβλέπεται η διάλυση της Βουλής. Δεν θέλουμε να προβλέπεται διάλυση της Βουλής. Άρα, υπάρχει συμφωνία τουλάχιστον με την Αξιωματική Αντιπολίτευση και θα πω στη διάρκεια της δευτερολογίας μου και για την πλειοψηφία, για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Προτείνουμε να αναθεωρηθούν τα άρθρα 44 παράγραφος 3 και 35 παράγραφος 2 για την απάλειψη της προσυπογραφής στα διαγγέλματα του ΠτΔ και τη συμπερίληψη των διαγγελμάτων στις ενέργειες του Προέδρου της Δημοκρατίας που δεν χρειάζονται προσυπογραφή. Προτείνουμε να προστεθεί μία παράγραφος στο άρθρο 40, με την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να συγκαλεί το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών. Καταλληλότερη υποδοχή γι’ αυτή τη ρύθμιση είναι αυτή του άρθρου 40.

Ανέφερα πως το ΚΙΝΑΛ προτείνει να δοθούν αρμοδιότητες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τελικής απόφασης για την ηγεσία των Ανεξαρτήτων Αρχών και της Δικαιοσύνης, πρόταση ως προς την οποία εγώ επιφυλάσσομαι αλλά και το Κίνημα Αλλαγή το συζητάει. Υπάρχουν διάφορες προτάσεις αλλαγής αυτής της στάσης. Τέλος, προτείνουμε σταθερό πολιτικό κύκλο, άρα αλλαγή του άρθρου 53 του Συντάγματος που επηρεάζει το άρθρο 41 παράγραφος 2 που προβλέπει τη διάλυση της Βουλής για εθνικό θέμα. Αυτές είναι οι προτάσεις μας.

Αγαπητοί Γενικοί και Ειδικοί Εισηγητές,

στις τελικές επεξεργασίες τον Ιανουάριο για την καταγραφή των τελικών προτάσεων που θα απευθυνθούν στην επιτροπή -αλλά στην Ολομέλεια κυρίως στην ψηφοφορία- αυτές είναι οι δικές μας προτάσεις. Με βάση αυτές μπορούμε να δούμε τις συνεννοήσεις μας.

Tώρα επιτρέψτε μου να επιστρέψω θέμα της άμεσης εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας που περιλαμβάνει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και να πω ορισμένα πράγματα.

Ήμουν στην επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος το 2000, νεοεκλεγεγμένος Βουλευτής, πρώτη φορά, και ειδικός εισηγητής του ΠΑΣΟΚ σε ορισμένα θέματα. Με πάρα πολύ μεγάλο δισταγμό έπαιρνα τον λόγο. Ήμουν μόλις λίγες εβδομάδες Βουλευτής. Όπως ξέρετε, κατά το άρθρο 110, η αναθεώρηση γίνεται από την πρώτη σύνοδο της Αναθεωρητικής Βουλής. Άκουγα στο θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας τις προτάσεις του Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, ο οποίος μιλούσε για μία Βουλή και να τελειώνουμε, μετά από διαδοχικές ψηφοφορίες. Δέχτηκε την πρόταση ο κ. Βενιζέλος, αλλά δεν πήρε τα 3/5 για να γίνει συνταγματική η διάταξη.

Όταν άκουγα τον κ. Παπαϊωάννου, σκεφτόμουν ότι δεν συμφωνώ. Και νομίζω ότι το είπα. Και δεν συμφωνούσα γιατί έλεγα ότι το 1996 εκλέξαμε τον αείμνηστο Πρόεδρο Στεφανόπουλο με την παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά και της Πολιτικής Άνοιξης τότε. Εξελέγη τότε. Το 2000 επαναλήφθηκε η εκλογή με τεράστια πλειοψηφία του αείμνηστου Στεφανόπουλου. Το 2005 εξελέγη με πρωτοβουλία και πρόταση της Νέας Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας. Πίστευα και συνέχισα να το πιστεύω μετά την αναθεώρηση του 2001 ότι όσο εξελίσσεται η Ελληνική Δημοκρατία, κατακτά την κατά την τελολογική ερμηνεία-εφαρμογή του άρθρου 32 παράγραφος 4 και προσαρμοστήκαμε. Άρα, δεν απαιτείται η αλλαγή του. Έτσι έλεγα. Αφελώς το έλεγα αυτό και κάνω αυτοκριτική. Διότι ήλθαν και οι εκλογές του Προέδρου της Δημοκρατίας το 2010. Το ΠΑΣΟΚ εκεί πήρε την πρωτοβουλία να πει ότι δεν θα ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Παπούλια. Θα ψήφιζε τον Κάρολο Παπούλια μετά τις εκλογές που θα πλειοψηφούσε, αλλά όχι κατά την περίοδο της Βουλής που πλειοψηφία είχε η Νέα Δημοκρατία. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στον Κώστα Καραμανλή να δραπετεύσει λόγω της κρίσης.

Είχαμε το 2009-2010 παραβίαση της τελολογίας του άρθρου 32 παράγραφος 4 από την δική μας πλευρά. Σαφώς το λέω, το καταθέτω. Αυτή είναι η άποψή μου. Αυτή ήταν και τότε η άποψή μου. Ασκήθηκε κριτική σ’ αυτή την άποψη από τον αείμνηστο Τσάτσο και τον κ. Κασιμάτη, καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου, αλλά το κόμμα μου αντιμετώπισε την κριτική αυτή με μομφές, ότι αυτή η κριτική γίνεται εκ του πονηρού για να μη γίνει ο Γιώργος Παπανδρέου Πρωθυπουργός της χώρας. Σταμάτησε η συζήτηση, αλλά καταγράφηκε ότι το άρθρο 32 παράγραφος 4 δεν εφαρμόζεται κατά τη συνταγματική τελολογία, αλλά κατά κομματικά συμφέροντα.

Δεν έχω χρόνο να κάνω αναφορά στο 2015. Να σας θυμίσω το περιβάλλον μέσα στο οποίο έγινε. Έχουμε τη μομφή –εντός ή εκτός εισαγωγικών- σε πρωτοσέλιδο της Αυγής με Σκουρλέτη και με την υποστήριξη της άποψης ότι υπάρχει «κουμπαράς» για να εξαγοράζονται οι Βουλευτές που θα ψήφιζαν Σταύρο Δήμα και τους Ανεξαρτήτους Έλληνες, οι οποίοι έλεγαν ότι όποιος ψηφίζει Σταύρο Δήμα από τους ανεξάρτητους Βουλευτές έχει δωροδοκηθεί. Αυτό το βρώμικο πολιτικό πλαίσιο ήταν το πλαίσιο της τότε εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και συνεπώς η κατάργηση του άρθρου 32 παράγραφος 4 κατέστη πια αναπόφευκτη, γιατί το πολωμένο πολιτικό σύστημα της χώρας δεν επιτρέπει την τελολογική ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 32 παράγραφος 4, αλλά το άρθρο 32 παράγραφος 4 ετεροκαθορίζεται ως προς την εφαρμογή του από τα συμφέροντα των κομμάτων. Άρα, αυτό πρέπει να αλλάξει.

Κύριε Πρόεδρε, δέκα δευτερόλεπτα θα ήθελα.

Μία ερώτηση. Η Νέα Δημοκρατία μετέβαλε άποψη και σωστά. Λέει «όχι» πια στην άμεση εκλογή. Μόνο εσείς μείνατε, κύριε Δουζίνα. Άκουσα τον κ. Ξυδάκη εχθές και εσάς. Δεν σας βλέπω και πολύ φανατικούς, δηλαδή να είναι ένα θέμα αρχής για εσάς η άμεση εκλογή του ΠτΔ. Ίσως κι εσείς θα μπορούσατε να το συζητήσετε. Εκτιμώ ελεύθερα. Δεν λέω ότι γνωρίζω. Πρέπει, ωστόσο, να απαντήσετε και σε ένα ερώτημα πριν καταλήξετε τελικά και μ’ αυτό κλείνω. Πείτε ότι έχουμε άμεση εκλογή ΠτΔ γιατί συγκεντρώνετε εκατόν ογδόντα Βουλευτές στην επόμενη Βουλή και αυτό περνά. Τι θα λένε οι υποψήφιοι Πρόεδροι; Κατακτήθηκε λόγω της διακήρυξης του ρυθμιστικού χαρακτήρα του οργάνου αυτού, όπως ωραία παρουσίασε ο κ. Παπαθεοδώρου τη σχετική συζήτηση και στον χώρο του Συνταγματικού Δικαίου. Η ρυθμιστική του λειτουργία επέβαλε από την πρώτη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας να μην μιλούν οι υποψήφιοι Πρόεδροι στη Βουλή. Δεν απευθύνονται στο Σώμα. Έχετε και εσείς του ΣΥΡΙΖΑ την εμπειρία της εκλογής Παυλόπουλου. Δεν απευθύνονται οι υποψήφιοι στο Σώμα. Εκλέγονται χωρίς λόγια οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας. Πάμε στην άμεση εκλογή. Τι θα λένε στους πολίτες οι υποψήφιοι, κύριε Δουζίνα; Ότι «εγώ είμαι καλύτερος ρυθμιστής του πολιτεύματος» θα λέει ο ένας, «όχι εγώ θα το ρυθμίζω καλύτερα» θα λέει ο άλλος; Αφού τυπικά δεν έχουν πολιτικό προσανατολισμό. Ουσιαστικά ως πολίτες έχουν. Όμως δεν δικαιούνται να τον προβάλλουν βάσει των ρυθμιστικών τους καθηκόντων. Τι σόι πολιτικό λόγο ή άλλου είδους λόγο θα αρθρώνουν για να ζητήσουν την ψήφο του Έλληνα πολίτη; Συνεπώς και απ’ αυτή την πλευρά μ’ αυτήν την απολύτως λογική ερώτηση που σας θέτω ίσως πρέπει να το ξανασκεφθείτε.

Σας ευχαριστώ πολύ.